Ik verloor het vertrouwen in mijn lichaam, maar voelde aan alles: IK WIL DOOR!

Ik verloor het vertrouwen in mijn lichaam, maar voelde aan alles: IK WIL DOOR!

Op een regenachtige ochtend in Assen, ontmoet ik Gerben de Groot. Energiek, geconcentreerd en fit ogend zit hij voor me. Netjes gekleed want hij komt tussen zijn drukke bedrijven door. Hij is – samen met compagnons – eigenaar en bestuurder van een leasemaatschappij en een internationale groothandel in parfums en reist regelmatig voor zijn werk. Daarnaast bestiert hij wat zakelijk vastgoed. Ook privé zit hij niet stil. Hij is getrouwd en vader van 4 kinderen. Binnenkort verhuist hij. Hij houdt van mountainbiken en is regelmatig op de Hondsrug te vinden. Hij heeft een druk en dynamisch leven wat in juni 2023 abrupt onder druk kwam te staan.

De man die het verkeer regelt

In juni 2023 was Gerben op weg naar een belangrijke zakelijke afspraak. Op de snelweg ontstond plotseling file en hij kon net op tijd stoppen. Hij werd vervolgens met hoge snelheid van achteren aangereden. De bestuurder was een jonge vrouw in haar nieuwe auto, de airbag vloog uit en ze was overstuur. Gerben stapte uit, stelde de vrouw gerust en adviseerde om haar vader te bellen. Vervolgens belde hij 112 en regelde het verkeer dat rap een file achter de aanrijding vormde. Gerben wilde graag door naar zijn afspraak en repareerde zijn auto provisorisch. Toen hij weer in de auto stapte om zijn weg te vervolgen, voelde hij zich bevriezen. Hij bewoog als een robot, kreeg acute hoofdpijn en besloot terug naar huis te gaan om te gaan slapen. Hij was bekaf.

De volgende dag voelde zijn lijf stijf. Gelukkig kon hij terecht bij een bevriende manueel therapeut die hem uitlegde dat zijn spieren en banden opgerekt waren. Hij bleef in de maanden erna onder zijn behandeling. Omdat de hoofdpijn wegtrok, ging hij de maandag na het ongeval weer aan het werk. Dat viel vies tegen want hij was – veel meer dan voorheen – vatbaar voor prikkels. Bovendien had hij weinig energie, kon zich slecht concentreren en sporten/fietsen lukte niet meer. Dat leverde veel frustratie op en maakte hem prikkelbaar. Gerben kwam in een neerwaartse spiraal terecht maar hij bleef zijn batterij leegtrekken om staande te blijven voor zijn bedrijven. Hij voelde zich een zombie. De regelend verzekeraar belde hem regelmatig. Goed bedoeld maar aangezien het niet beter ging, er geen zicht was op herstel en de verzekeraar ongeduldig leek te worden, schoot het contact in het verkeerde keelgat. In december viel het doek: er moest wat gebeuren, want zo kon Gerben niet verder.

Via via

Noch de verzekeraar noch de (para)medici in zijn omgeving attendeerden hem op andere mogelijkheden om fysiek te herstellen. Tot hij letselschadeadvocaat Marcel Schreijer tegen het lijf liep. Hij bleek bereid Gerbens belangen te behartigen. Gerben was niet direct geïnteresseerd in een financiële vergoeding maar vooral in herstel. Marcel vertelde over de interdisciplinaire trajecten van DBC. Daarop appte Gerben met paramedisch adviseur Hedi de Leeuw in Assen en binnen de kortste keren kon hij starten met zijn hersteltraject. Hij was blij dat de verzekeraar daarmee instemde zodat hij eindelijk actief aan de slag kon met zijn herstel.

Weer Fit!

Hij was een van de eerste cliënten die het Weer Fit! traject doorliep met inzet van virtual reality.  Tien weken trainde hij met fysiotherapeut Anouk van Holst en met de VR-bril thuis en sprak met psycholoog Sarah van Beek. Gerben was zeer gemotiveerd om beter te worden en dus was het fijn om te merken dat hij al snel voortgang boekte. Dat enthousiasmeerde niet alleen Gerben maar ook de DBC-behandelaren. Met behulp van de fysiotherapeut werden de kleine spiertjes getraind en kon Gerben kracht en beweeglijkheid opbouwen. Door de gesprekken met de psycholoog kreeg hij een helderder beeld waar hij gevoeliger voor was geworden en hoe hij daar invloed op kon uitoefenen. In die periode bouwde hij voor zichzelf en een collega een stiltewerkplek en droeg wat vaker een noise cancelling koptelefoon. Zo kon het werk redelijk normaal doorgaan. Hij werd ook kritischer op zijn werkritme, het reizen en fysieke afspraken en bewaakte zijn grenzen wat strikter. De VR-bril stelde hem in staat dagelijks 20 minuten thuis te trainen. Het systeem is adaptief dus de oefeningen werden steeds uitdagender en de vooruitgang was duidelijk te zien. Het daagde Gerben op een leuke, interactieve en rustige manier uit om zijn grenzen te verleggen. Hij vond het fijn dat hij zelf aan de knoppen zat van die voortgang.

Succesvolle combinatie

Gerben moet even nadenken over de vraag wat het traject bij DBC nou succesvol maakte. “Het begint ermee dat je zelf ultiem gemotiveerd bent om te herstellen. En de interdisciplinaire (mentaal én fysiek) holistische aanpak hielp. Aandacht besteden aan krachtiger en beweeglijker worden, zicht krijgen op waarom je dit overkomt en hoe je ermee omgaat. En dan niet voorbij gaan aan de zaken die óók invloed hebben zoals slaap, prikkels, werkplek en dagelijkse routine.” De één-op-één-aandacht deed hem goed, persoonlijke aandacht én persoonlijke connectie. Het vertrouwen in zijn lijf kwam in de 10 weken terug maar hij was ook angstig om weer los te staan van DBC. Daarom is hij verder gaan trainen met een personal trainer. Hij wil blijvend aandacht besteden aan de zwakke plek in zijn lijf, zijn nek. Al met al heeft hij lessen geleerd die niet meer verdwijnen. Hij blijft gezond leven en dat kan alleen als je dat op alle vlakken doorvoert: zakelijk én privé. En aandacht besteden aan de juiste zaken, betekent soms ook nee zeggen tegen andere.

Nooit meer een valkuil?

Gerben weet zeker dat hij daar nog wel in zal trappen. Dus de geleerde lessen blijven aandacht vragen. Om bewust te leven heeft hij privé en zakelijk vergezichten geschetst. Waar sta ik over 5 jaar en wat betekent dat voor het hier en nu? Dat biedt hem de ultieme bewustwording.

Het meest frustrerende van het afgelopen jaar vond hij het eerste half jaar na het ongeval. Cruciaal voor het herstel, maar door onbekendheid met DBC, heeft hij te lang moeten wachten op actie. Dat is zijn advies aan mensen in dezelfde situatie: wacht niet te lang en pak je herstel aan! Dan beklim je op een dag – zoals Gerben in juli 2024 (nog geen jaar na het ongeval) – de Mont Ventoux!